vrijdag 6 mei 2011

Je krijgt wat je verwacht

Laatst voelde ik me knap verdrietig.
Wat was er namelijk aan de hand: ik kreeg wat ik verwachtte.
???
Al tijden loop ik te gillen: 'Ik zit niet in de bediening!" Dus wat gebeurt er: moeders loopt weer iedereen te bedienen. Er waren opeens een tweetal kinderen extra bij onze brunch in de achtertuin, zonder dat iemand de moeite had genomen om mij daarvan op de hoogte te stellen. Dus je loopt je het vuur uit de sloffen om iedereen te voorzien van vanalles, en moest nog vragen om een stoel. Geen bedankje, geen knikje, niks. Je kunt net zo goed een meubelstuk zijn, je wordt niet eens meer opgemerkt. Je krijgt nog minder aandacht dan een ober in een restaurant - die wordt tenminste nog bedankt.

Wanneer je dan bedenkt dat je de mannen in het gezin zelf zo hebt opgevoed, inclusief die grote, voel je jezelf knap stom. 'Waarom heb ik het zover laten komen? Waarom gedraag ik me zo? Ben ik er dan alleen om de heren te plezieren? Te bedienen? Te zorgen voor hun comfort? IK BEN HET ZAT!!!'
En toch krijg je steeds meer van hetzelfde.

Mentaal heb ik mezelf dan ook een halt toegeroepen.
Ik herinnerde me opeens dat het onderbewustzijn geen onderscheid kan maken tussen wat je wel en niet wilt. Het geeft je uitsluitend datgene waar je aan denkt. En als je - zoals ik - steeds maar loopt te denken aan dat wat je niet wilt, krijg je dat dus ook.
Daarom heb ik besloten eens te bedenken wat ik dan wèl wil, en dat bleek te zijn: verwend worden. Gewaardeerd worden. Bedankt worden voor al die kleine dingen die ik voor ze doe.

Een tijd lang ben ik in de contramine geweest - heb bewust alles laten versloffen, in de hoop dan wat aandacht te krijgen. Nou, die kreeg ik! Alleen niet het soort dat ik graag wilde...
Omdat ik me eigenlijk schuldig voelde en daarom onbewust verwachtte 'straf te krijgen', hadden we de ene ruzie na de andere. De situatie verslechterde dus. En als je nou denkt dat de heren eens de handen uit de mouwen zouden steken, vergeet dat dan maar!
Waaróm dan toch?!

Ik had mijn denkpatroon moeten wijzigen. En dan niet alleen bewust, oftewel hetgeen zich afspeelt in de 'denkwereld', maar juist datgene wat daarónder zit, dus het onderbewuste.

Wat ik bedoel is dit. Mijn kreet 'Ik zit niet in de bediening' hoorde mijn onderbewuste als 'Ik zit in de bediening'. Dus kreeg ik telkens dezelfde situatie voor mijn kiezen. En omdat er ook nog eens het gevoel van 'ik wordt niet gewaardeerd' bijkwam, kreeg ik ook geen fooi...
Het maakte niet uit of ik me had uitgesloofd om een heerlijke maaltijd te bereiden, à la minute iets verzon als er opeens gebarbecued moest worden, insprong als meneer iets anders te doen had, enz. Ik kreeg nooit eens een bloemetje, zomaar, of een knuffel, of een verrassing - OMDAT IK DAT NIET VERWACHTTE!

Nu heb ik bewust gekozen om dat denkpatroon de deur uit te schoppen, en te veranderen in het tegenovergestelde: positiviteit, waardering, opmerkzaamheid, behulpzaamheid.
Ik ben gaan zitten met mijn ogen dicht, en heb mezelf eens voorgesteld hoe dat zou voelen. Jongens, wat een wereld van verschil! Zó wil ik de rest van mijn leven wel doorbrengen! Heerlijk gewoonweg!

Let wel, dat was tijdens een dagdroom. Ik moet er nog wel eens om vragen, maar het begin is er. Ze willen me best helpen, als ik verwacht dat ze dat doen. Ik weet zeker dat, als ik er maar gewoon mee doorga het me voor te stellen EN TE VERWACHTEN, ik dan ook ZAL KRIJGEN wat ik zo graag wil: positieve aandacht en alle dingen die daar bij horen.

Alexandra

Geen opmerkingen:

Een reactie posten